لزوم وجود قوانین محلی در کشور

چندی پیش در مورد تفاوت مجلس شورای اسلامی ایران با مجلس‌های سنا و کنگره ایالات متحده آمریکا نوشتم. همانطوری که در آن مقاله به آن اشاره کردم در کشور آمریکا خواسته‌های ایالتی مردم اغلب در مجلس سنا دنبال می‌شود. آمریکا به خاطر دارا بود ساختار فدرال این امکان را به هر کدام از ایالت‌های خود می‌دهد که تحت قانون اصلی آمریکا (قانون فدرال) قانون‌های محلی مرتبط با شرایط خودشان را نیز داشته باشند.

در ایران نیز چند سالی است که صحبت از قوانین محلی در میان است. به عنوان مثال با توجه به شرایط اقلیمی هر استان که میزان ماه‌های سرد و گرم آن متفاوت است، میزان هزینه پرداختی هر فرد ساکن یک استان بابت پول گاز و برق با استانی دیگر متفاوت است. همینطور در طرح اخیر مجلس تصویب شده است که آغاز و پایان سال تحصیلی در هر یک از استان‌ها با توجه به شرایط ویژه آن استان متفاوت باشد.

با توجه به اینکه بومیان هر استان بهتر از هر کس دیگری به شرایط آن استان آگاهی دارند چه خوب است که در آینده شاهد تشکیل مجالس محلی در هر یک از استان‌ها باشیم. این مجلس‌ها با قدرتی که قانون در اختیار آن‌ها قرار می‌دهد قادر خواهند بود که در مورد شرایط ویژه یک استان تصمیم‌گیری کنند و در نتیجه عدالت اجتماعی در جامعه پررنگ‌تر گردد.

من خودم برای اولین بار و در سال ۱۳۸۸ در مناظره‌های انتخاباتی تلویزیونی، ایده فدرالی شدن کشور ایران را از دکتر محسن رضایی شنیدم و بعدها بیشتر در مورد آن تحقیق کردم. به کمک قوانین محلی مردم مناطق از شرایط زندگی خود راضی‌تر خواهند بود و نتیجه آن چیزی نخواهد بود جز بهبود کلی در وضع زنگی مردم کل کشور.